Tuesday, 4 June 2013

I.F

Bismillahirrahmanirrahim.

Keluar rumah pukul sepuluh pagi. Kereta Preve dah tunggu kat tepi lorong rumah. Aku bukak pintu kereta. Kau cakap aku lambat. Aku masuk terus tengok jam. Aku on time ape. Vroomm! Kau pecut laju keluar lorong rumah aku.

"Kau dah makan?"

"Belum."

"Mamak jom."

Aku orait je. Sampai mamak. Masing masing order. Bukak cerita semester lepas. Macam macam weh. Daripada cerita lawak sampai ke gossip cik kiah sebelah rumah. Setengah jam melantak. Bayar kat kaunter. Terus gerak pergi sunway. Dekat dua jam jugak dalam kereta. Rupanya dah tersesat. Hahaha. Kau memang. Aku taktahu pun kita sesat sampai kau cakap kau dah salah jalan.

"Kau tengok jalan puchong pergi mane."

"Err. Mane weh? Japp. Japp."

"Jumpa?"

"Dah sampai bukit jalil ni."

"Bak sini lah."

Heh. Kau tanya aku pasal jalan? Failed lah jawabnye woii. Last last kau yang scroll map. Aku pegang stereng. Kau tekan minyak. Mata aku tengok jalan. Mata kau kat fon lagi.

"Dah sampai ke?"

"Dah."

"Jauh betul kau parking kereta dengan pintu masuk."

Kau sengih jela. 

*Two hours later*

"Aku tanak main ice skating lagi. Tak best. Tak best langsung. Lain kali jangan ajak aku main lagi."

"Best la wehh. Kau boleh je sebenarnye tadi. Alah setakat jatuh dua kali takde orang perasannye."

Aku taubat tanak main ice skating lagi. No more! Jalan jalan satu sunway pyramid cari kawan kurnia. Dua tiga kali tawaf jumpa. Wahhhh. Suke suke! Jalan jalan lagi cari kotak camera. Tak jumpa. Jalan jalan jalan. Kita stop kat sini.

"Kau nak main?"

"Aku okay je."

"Jom. Aku bayar"

Bumper car weh. Kita budak paling besar dalam tu. Main tak ingat dunia.Langgar sana sini. Syiok gila. Lagi seronok dari ice skating. Hahahaha. Kau cakap otak kau gegar sebab aku langgar kereta kau kuat sangat. Aku nak main lagi. Seronok.

Kau jumpa kawan kau. Dia ajak main bowling. Aku okay je.

"Kak, berapa satu game?"

"Lima belas ringgit setengah sekali kasut stokin."

"Kalau dah ade stokin?"

"Dobelas ringgit setengah."

"Kalau tiga orang main berape?"

"Lane penuh la dik."

Aku pandang kau. Kau pandang aku. Aku pandang kawan kau. Dia pandang kau. Kau pandang dia. Dia pandang aku. Pundek. Hahahahah. Kejadah?

"Kau lapar?"

"Lapar. Nak makan ape?"

"Burger king lah."

Tengah tengah makan. Kawan kau blah. Kenapakah? Biar lah. Dia bosan kot.

Tepat pukul empat suku. Kita dah blah dari sunway. Hujan lebat kat luar.

"Apa yang kau nampak weh?"

"Aku tak nampak ape. Line putih je aku nampak."

Perghh. Hebat kau. Borak borak pasal benda yang tak pernah borak. Haha. 
Kita stop kat kedai aksesori. Beli button misai. Dua. Kau satu. Aku satu.

Sampai dah tepi lorong rumah aku. Salam dengan gaya awesome. Aku keluar dari Preve. Pintu kereta masih terbukak.

"Byee. Thanks weh."

"No hal lah. Nanti nak lepak lagi roger aku."

"Kirim salam kat kawan kau tu. Hahaha."

"Kau nak dia kan? Dia kaya weh. Nanti aku kenenkan. Ahaha."

"Ah kau merepek. Dalah. Byee."

"Byebyee."

Aku tutup pintu kereta. Jalan terus masuk rumah. Aku senyum. 
Fuhh. What a day with I'zzul Faqihah.

p/s: Baru aku perasan. Kita tak tangkap gambar pun harini.

No comments:

Post a Comment