Tuesday, 9 June 2015

hutang

"aku terdesak ni. minta tolong. pinjamkan aku duit."

"kau kenapa? berapa kau nak?"

"dalam dua ratus setengah."

"aku takde banyak tu. kau nak buat ape?"

"aku ada hal sikit. nanti aku cerita. janji. berapa kau boleh bagi pinjam?"

"seratus je. tu je yang aku mampu. ni pun aku cukup cukup makan je."

"bila kau nak bank in?"

"pagi esok lah. dah lewat ni."

"bank in secepat mungkin. pagi esok taw. aku bagi no acc."

---

"aku dah bank in."

"terima kasih. kau lah kawan aku."

"sama sama. kau ni kenapa? story la."

"aku nak tolong family aku. thanks sebab percayakan aku."

"duit tu aku nak guna jugak. by hujung bulan ni kau kena bayar balik. nanti lari bajet."

"iye. aku akan usahakan."

---

"aku nak pakai duit. tolong bank in kan duit kau pinjam haritu?"

"aku dah bayar half. dua bulan lepas."

"bila? kat acc mana? kau tak inform pun. nak tengok resit."

"resit dah hilang sebab dah lama. tapi serius memang aku dah bayar half."

"aku dah check since enam bulan lepas. takde pun. kau biar betul?"

"aku tak terniat langsung nak tipu kau, memang aku dah masukkan."

"hmm kau bayar jelah lagi separuh. lusa sebelum pukul 12."

---

"bila kau nak masukkan duit? aku nak guna ni. urgent. masukkan by today."

"aku akan usahakan."

"aku tak main main ni."

"sape main main pasal duit? aku cakap aku akan bayar."

"masalahnya kau nak bayar bila? aku nak guna duit tu sekarang."

"sebab duit je kau nak pertaruhkan persahabatan kita? okay. kita kawan kot."

"if aku macam tu. dari awal kau pinjam lagi aku dah cari kau suruh kau bayar. takpun aku tak bagi kau pinjam langsung. sebab kau kawan aku lah aku tolong. even time tu aku sendiri pun cukup cukup makan je. masukkan duit esok sebelum pukul 5."

"maafkan semua kesalahan aku. aku tahu aku salah. nanti aku contact kau."

---

"kau tak masukkan duit lagi? aku nak guna duit ni. please lah."

---

...

---

entah lah. aku sedekahkan kau al-Fatihah je. itu je yang aku mampu. rasa kena betray. sumpah aku tak tipu. masa kau terdesak nak cari wang. kau cakap akulah orang last yang percaya kan kau. aku kawan kau. kawan. walhal sampai sekarang kau tak pernah cerita pun punca kau nak pinjam duit tu. padahal kau dah janji. mana janji kau tu? mana?

sekarang. time aku betul betul perlukan duit. aku kembali pada kau. kau yang berhutang dengan aku. aku cuma tuntut hak aku balik. hak aku yang lagi separuh kau kata kau dah pulang. yang masih aku tak jumpa. lagi separuh ni entah bila. mana kau saat aku terdesak? mana kau kawan? mana?

dikhianati. itu aku rasa. dan kau tak layak nak bangkitkan soal kawan pada aku. kau siapa nak cakap aku pentingkan duit dari kawan? hah? kau tu yang defensive sangat. if aku memang pentingkan duit. aku dah jadi kedekut. satu sen pun tak bagi kau pinjam. apatah lagi nak tolong kau pasal duit. fikir lah dulu bila nak sembur aku pun. kau pandai. kau bijak. Allah bagi akal guna. jangan sebab lidah. mulut berbicara. badan binasa. hati terseksa.

jujur. kau sekarang dah lain. taktau lah kau salah kawan ke. ape ke. yelah cemana aku nak tahu. nak kongsi masalah kau kat aku pun susah. macam mana aku nak tahu situasi kau kan? yang aku boleh buat sekarang is fikir logic atas ape yang kau bagitau aku. kau dah kerja. masyukk punya. sampai boleh berjalan sini sana. dah aku terfikir. setakat nak bayar hutang yang tak seberapa tu dengan gaji kau. tak luak pun. 

aku nak fikir positive. and i'm trying to be one. everything happens for reasons. last but not least. memang aku kecewa sangat sangat sangat dengan sikap kau. semua orang buat salah. including me. aku minta maaf.

i was there when you needed my help but you wasn't when i needed yours. thats the biggest difference between us.

No comments:

Post a Comment